W ramach wymiany podłóg zdecydowano się na zastosowanie bruku parkietowego na płycie betonowej (na parterze) oraz parkietu lamelowego (na pierwszym piętrze). W maju 2002 w pomieszczeniach gastronomicznych na parterze wylano płytę betonową grubości 25 cm, zaś w pomieszczeniach przebieralni na pierwszym piętrze beton wylany był pół roku wcześniej.

Pomiary wilgotności szczątkowej w podłożu betonowym

Zanim wylane na budowie płyty betonowe osiągną odpowiednią wilgotność mija bardzo długi okres czasu. Czas schnięcia można oszacować na podstawie wzoru Cadiergues: t=sd2 (gdzie t oznacza czas w dniach, d - grubość betonowej płyty, zaś s - współczynnik materiałowy / dla betonu jest to 1,6) Biorąc pod uwagę zastosowaną w tym przypadku grubość płyty betonowej wynoszącą 25 cm czas schnięcia wynosiłby ok. 1000 dni, czyli dobre dwa i pół roku. W przypadku omawianego obiektu należy zatem założyć, że płyta betonowa nie osiągnęła jeszcze odpowiedniej wilgotności. Aby sporządzić "profil wilgotnościowy" podłoża wykonawca prac - firma "Stimpfle Parkett und Fußbodentechnik" musiała pobrać próbki z górnej, środkowej oraz dolnej warstwy betonu, a następnie umieścić je w szczelnym opakowaniu i przekazać do działu technicznego firmy UZIN. W wyniku pomiaru wilgotności metodą Darra, wykonanego w przyfabrycznym laboratorium określono stopień wilgotności betonu.

Na parterze stwierdzono wilgotność szczątkową wynoszącą 5,58%, co odpowiada prawie maksymalnej wilgotności betonu 6%. Wilgotność zmierzona na pierwszym piętrze okazała się niewiele mniejsza i wynosiła 4,93%. Sześcioprocentowa wilgotność płyty betonowej o grubości 25 cm oznacza 30 l wody na każdym metrze kwadratowym powierzchni przy założeniu ciężaru jednostkowego płyty wynoszącego 500 kg/m2. Jeżeli zatem osiągnięta zostanie wartość graniczna wilgotności szczątkowej wynosząca 6% można za pomocą alternatywnych systemów uszczelnień zapewnić niezbędną ochronę przeciwwilgociową i przystąpić do układania parkietu.

Przedtem jednak podłoże betonowe zostało przygotowane za pomocą śrutownicy w celu zapewnienia optymalnej przyczepności mechanicznej (wytrzymałość powierzchni powinna wynosić min. 1,5 N/mm2). Śrutowanie zastosowano zarówno na parterze, jak i na pierwszym piętrze. Aby zapewnić ochronę parkietu przed niepożądanym wpływem opisywanej wcześniej

Układanie bruku parkietowego na parterze

Na parterze w pomieszczeniach gastronomicznych i tzw. "hali dźwigowej" przewidziano ułożenie 360 m2 bruku parkietowego RE-V (65 x 45 x 40 mm) wykonanego z drewna modrzewiowego. Hala dźwigowa zawdzięcza swoją nazwę dźwigom budowlanym, które były naprawiane w znajdujących się tutaj wcześniej pomieszczeniach warsztatowych.

W celu uzyskania efektu uszczelnienia powierzchni należy zastosować dwie warstwy preparatu PE 460. Ponieważ jednak w tym przypadku oprócz konieczności odcięcia wilgoci zachodziła także potrzeba wypełnienia ubytków i wyrównania powierzchni podłogi parteru, zamiast drugiej warstwy gruntu zastosowano żywicę UZIN-Systemharz w połączeniu z wypełniaczem Spezialfüller ES, za ppomocą której szpachlowano podłoże. W tym celu zmieszano ze sobą obydwa składniki żywicy do uzyskania jednorodnej konsystencji, a następnie po przelaniu do czystego pojemnika dodano wypełniacz Spezialfüller ES uzyskując specjalną zaprawę żywiczną. Stosunek mieszania wynosił: 10 kg żywicy Systemharz do 15 kg wypełniacza Spezialfüller ES. Otrzymaną w ten sposób zaprawę epoksydową rozprowadzano następnie na powierzchni za pomocą szpachli o uzębieniu S 2 co odpowiada grubości warstwy ok. 1,5 mm.

Następnie przystąpiono do klejenia bruku parkietowego RE-V przy użyciu dwuskładnikowego, poliuretanowego kleju do parkietu Uzin-MK 92 S rozprowadzanego za pomocą szpachli o uzębieniu B 11 lub 23/48, a następnie polakierowano podłogę lakierem olejowo-żywicznym.

Układanie parkietu lamelowego na pierwszym piętrze.

Na pierwszym piętrze, w garderobach artystów, należało ułożyć 190 metrów kwadratowych 22 milimetrowego parkietu lamelowego wykonanego z drewna dębowego. W tym celu położono dwie warstwy epoksydowego gruntu uszczelniającego PE 460. Po nałożeniu pierwszej warstwy (sposób użycia opisano powyżej) w ciągu 24 godzin położono drugą warstwę z dodatkiem 1% barwnika Uzin-Farbtöner 460 w celu optycznego odróżnienia drugiej warstwy gruntu.

W celu poprawienia przyczepności mechanicznej wylewanej później masy wyrównującej do zagruntowanej powierzchni, świeżo położoną, drugą warstwę preparatu PE 460 zasypano w nadmiarze piaskiem kwarcowym Uzin-Perlsand 0.8. Miejsca, w których są widoczne przesiąknięcia żywicy należy jeszcze raz posypać piaskiem kwarcowym. Po związaniu żywicy należy za pomocą odkurzacza przemysłowego o dużej wydajności usunąć nadmiar piasku kwarcowego.